daschlagn – daschlogn – daschlong – derschlagen
erschlagen, mit Schlägen töten (…heid Nacht hob i fünf Staunzn daschlagn! …de soit ma alle daschlogn!)
| 1. Pers./Sg. | i daschlag | [idàschlåg] |
| 2. Pers./Sg. | du daschlagst | [dudàschlåxd] |
| 3. Pers./Sg. | er/sie/es daschlagt | [eàdàschlågd] |
| 1. Pers./Pl. | mia daschlagn | [miàdàschlång] |
| 2. Pers./Pl. | ihr/ös daschlagts | [iàdàschlågz/ esdàschlågz] |
| 3. Pers./Pl. | sie daschlagn | [sidàschlång] |
| 1. Pers./Sg. | i derschlag | [idàschlåg] |
| 2. Pers./Sg. | du derschlagst | [dudàschlåxd] |
| 3. Pers./Sg. | er/sie/es derschlagt | [eàdàschlågd] |
| 1. Pers./Pl. | mia derschlagen | [miàdàschlång] |
| 2. Pers./Pl. | ihr/ös derschlagts | [iàdàschlågz/ esdàschlågz] |
| 3. Pers./Pl. | sie derschlagen | [sidàschlång] |
Das Partizip Perfekt lautet daschlogn/derschlagen
[dàschlång] = erschlagen