brunzen – brunzn

pinkeln, pissen, urinieren, Wasser lassen (…i muaß alle boa Minuten brunzen! …bevor ma genga, muaß i no brunzn!)

1. Pers./Sg. i brunz [ibrunnz]
2. Pers./Sg. du brunzt [dubrunnzd]
3. Pers./Sg. er/sie/es brunzt [eàbrunnzd]
1. Pers./Pl. mia brunzen [miàbrunnzn]
2. Pers./Pl. ihr/ös brunzts [iàbrunnz-z/
esbrunnz-z]
3. Pers./Pl. sie brunzen [sibrunnzn]
1. Pers./Sg. i brunz [ibrunnz]
2. Pers./Sg. du brunzt [dubrunnzd]
3. Pers./Sg. er/sie/es brunzt [eàbrunnzd]
1. Pers./Pl. mia brunzn [miàbrunnzn]
2. Pers./Pl. ihr/ös brunzts [iàbrunnz-z/
esbrunnz-z]
3. Pers./Pl. sie brunzn [sibrunnzn]

Das Partizip Perfekt von brunzen/brunzn lautet brunzt [brunnzd]

siehe auch anbrunzen